Over Indonesië

Admin / July 12, 2016

Veel van de herinneringen die men van Indonesië heeft, hangen samen met de kolonisatie en onafhankelijkheid van Nederland. Maar hoe is dit eigenlijk tot stand gekomen? Hieronder volgt een korte geschiedenis.

De eerste mensen arriveerden ongeveer 40.000 jaar geleden in Indonesië toen de zeespiegel lager was en er een landbrug was naar Azië. Aan het einde van de ijstijd rond 10.000 voor Christus, kwam er een nieuwe groep mensen. Eerst jaagden ze op dieren, verzamelden ze schelpdieren en spaarden ze planten om te eten. Rond 2.500 voor Christus hadden ze geleerd om voedsel te verbouwen, waaronder bananen en rijst. Deze boeren konden ook potten bakken maar al het gereedschap was gemaakt van steen.

Toch konden de Indonesiërs in 700 voor Christus al brons en ijzer maken. In dezelfde tijd werd de cultivatie van rijst geïntroduceerd. De dorpen werden verplicht samen te werken om de watertoevoer naar hun velden te reguleren. Koninkrijken ontstonden. 300 jaar later begonnen Indonesiërs handel te drijven met China en India en het land raakte bekend met het Hindoeïsme en Boeddhisme.

De eerste bevolkingsgroep die in Indonesië aankwam was de Portugese aan het begin van de 16e eeuw. Omdat er in Europa een grote vraag was naar specerijen als nootmuskaat, kaneel en vele andere, deed Portugal daar zijn voordeel mee door de bron van specerijen te kapen, en al de producten in Europa door te verkopen.

Aan het begin van de 17e eeuw verloor Portugal haar positie echter aan Nederland, het land dat steeds meer gebieden van Indonesië overnam en zelfs handelsroutes creëerde. In 1806 ging Nederland de oorlog aan met Groot-Brittannië om Indonesië en 5 jaar later verloor Nederland die oorlog. De Britten schaften de slavernij af en deelde het land op in administratieve gebieden. Nog eens 5 jaar later gaf Groot-Brittannië Indonesië echter weer terug aan Nederland. Iets waar de Indonesiërs niet blij mee waren en zelfs tegen vochten, maar ze wisten de Nederlanders geen weerstand te bieden.

Gedurende de rest van de 19e eeuw voerden de Indonesiërs nog enkele oorlogen met Nederland die steeds door de laatste partij gewonnen werden. Hierdoor hadden de Nederlanders vrij spel om de Indonesiërs uit te buiten. In 1830 werd het Kultuurstelsel geïntroduceerd waarbij boeren werden verplicht 20% van hun oogsten af te staan voor export en daar een minimale vergoeding voor kregen.

40 jaar later opende Nederland de markt, alleen betekende dit niet meteen dat de Indonesiërs beter af waren. Ze waren nu immers niet meer zelfstandig, maar in loondienst. Pas aan het begin van de 20e eeuw besloten de Nederlanders de Indonesiërs beter te gaan behandelen. Ze zorgden voor scholing, gezondheidszorg en meer. Dit begon na verloop van tijd echter tegen hen te werken. De Indonesiërs gingen nu namelijk vechten voor onafhankelijkheid.

In het begin ging dat stroef, maar dankzij de tweede wereldoorlog waarin de Duitsers Nederland binnenvielen, hadden de Indonesiërs meer ruimte. Er volgden nog invallen van Japan en ook de Duitsers kwamen buurten. Nederland wilde haar kolonie echter niet zonder slag of stoot opgeven. Uiteindelijk had Nederland echter geen andere mogelijkheid en op 2 november 1949 werd Indonesië onafhankelijk verklaard.