Welkom

Admin / June 22, 2016

Welkom op mijn website. Mijn naam is Melissa Soehardjo en ik ben een echte pinda, ik werk als live dealer bij Amsterdams casino. Voordien werkte ik bij casino777 achter de schermen. Mijn vader komt uit Indonesië en mijn moeder is Nederlands. Ik ben dus met twee culturen opgegroeid maar ik identificeer me meer met de Indonesische cultuur. Dit komt denk ik vooral omdat het grootste deel van mijn vrienden ook Indonesisch is. De taal spreek ik helaas niet vloeiend, maar ik versta het meeste wel.

Dingen als Selamat Pagi (Goedemorgen) en Apa Kabar? (Hoe gaat het?) zijn voor mij natuurlijk erg makkelijk, maar een gesprek voeren over politiek is toch een stuk lastiger. Logisch ook, denk ik, als je nooit in een land naar school bent geweest. Een vriend van me, die echt een volbloed Indonesiër is, spreekt het wel vloeiend. Eigenlijk is het zijn moedertaal, want hij is pas op zijn elfde naar Nederland gekomen. Hij probeert me wel vaak te helpen en ik moet zeggen dat mijn Indonesisch wel vooruit is gegaan sinds ik hem ken.

Maar goed, ik heb deze website opgezet voor iedereen die net zoals ik van Indonesische afkomst is, vrienden heeft die van Indonesische afkomst zijn of gewoon geïnteresseerd is in de Indonesische cultuur. Ik heb gemerkt dat buitengewoon veel Nederlanders onder deze groep vallen. Dit is ook niet verwonderlijk als je nagaat hoe gastvrij de Indonesische bevolking is. Ik zal een leuke anekdote delen om deze uitspraak kracht bij te zetten.

Een van de vele keren dat ik vanaf Schiphol naar Indonesië reisde, ontmoette ik twee Indonesische mannen die in de Rotterdamse haven op een schip gewerkt hadden en eindelijk naar huis mochten. Ze stonden te popelen om terug te keren naar Indonesië omdat ze al twee jaar in Nederland gewerkt hadden en hun families, en dan met name hun gezinnen, erg misten. Ze hadden af en toe wel een kleine pauze waarin ze terug naar huis konden, maar met name door de lange afstanden deden ze dat niet altijd en had één van de mannen zijn jongste zoon nog nooit gezien. Ze waren Nederland wel erg dankbaar en dan met name de Nederlanders. Dit omdat ze in de eerste week dat ze in Nederland aankwamen werden opgevangen door een Nederlands gezin dat de mannen echt in de armen heeft gesloten. Vandaar dat ze graag uit dank iets terug willen doen voor de Nederlanders. Dit bleek ook toen we eindelijk in Indonesië aankwamen. De mannen regelden voor mij en mijn vriend een taxirit, een hotelovernachting én een maaltijd in een chic restaurant. Ze stonden er zelfs op om alles te betalen. We kregen zelfs een Indonesische simkaart van ze zodat we het thuisfront konden bellen om ze te laten weten dat we veilig aangekomen waren. Deze mate van gastvrijheid hadden zowel ik als mijn vriend nog nooit meegemaakt. Vooral vandaag de dag en in dan vooral in Europa zijn mensen zo op zichzelf gericht dat ze nauwelijks nog iets voor een ander over hebben.

Het is daarom echt een verademing om af en toe naar Indonesië te gaan en mee te maken hoe het is te leven met zoveel minder luxe maar zoveel meer waardering voor elkaar.